Um rammasamninga

Ríkiskaupum er skylt að gera rammasamninga samkvæmt 20. gr. reglugerðar um innkaup ríkisins nr. 302/1996. Rammasamningar Ríkiskaupa eru boðnir út sérstaklega og síðan eru gerð kaup innan þeirra á samningstímanum.

Í tilskipun um veitustofnanir er tekið sérstaklega fram að heimilt sé að gera samning á grundvelli rammasamnings án þess að stofnað sé til sérstaks útboðs. Þetta er heimilt að því tilskildu að gerður hafi verið rammasamningur eftir útboð í samræmi við tilskipunina. Ekki eru sérákvæði um rammasamninga í hinum tilskipununum.

Rammasamningar Ríkiskaupa lúta sömu lögmálum og allir aðrir samningar. Notendur samninganna eiga að geta keypt samkvæmt þeim þrátt fyrir að innkaupin fari yfir viðmiðunarmörk EES-reglnanna, enda falla viðkomandi innkaup innan rammasamnings sem gerður var eftir útboð á EES-svæðinu.

Ein af forsendunum fyrir því að hægt sé að bjóða í verkefni er að bjóðendur geti gert sér grein fyrir umfangi væntanlegs samnings. Í rammasamningum Ríkiskaupa er skilgreining á magni eftirfarandi:

Allir áskrifendur rammasamningskerfisins eru hugsanlegir kaupendur, X aðilar eru áskrifendur að kerfinu í dag en allir opinberir samningsaðilar geta orðið áskrifendur. Viðskiptin í gegnum sambærilega samninga voru Y (þessa tölu þarf að áætla þegar samningur er boðinn út í fyrsta skipti) á síðasta ári. Öllum áskrifendum kerfisins er skylt að fara eftir lögum og reglum um opinber innkaup.